παίδειος

παίδειος or παιδεῖος (Hdn.Gr. 1.135), ον,

• = παιδικός, of or for a boy, ὕμνοι π. songs to the boys they loved, Pi. I. 2.3, cf. Ath. 13.601a; π. κρέα A. Ag. 1242, 1593; π. τροφή the care of rearing children, a motherʼs cares, S. Ant. 918; π. οἰκοδομήματα Pl. Lg. 643b; μάθημα ib. 747b; αἱ π. τιμαί honours bestowed on children, ib. 810a.
• • II Subst. παιδεῖον, τό, boyʼs dress, prob. in IG 2(2).1516.8.

παίδειος, ον, od. nach Arcad. 44.18 richtiger παιδεῖος, kindlich, die Kinder betreffend, für sie geeignet ; παιδείους ὕμνους, Pind. I. 2.3 ; δαῖτα παιδείων κρεῶν ξυνῆκα, Aesch Ag. 1215, vgl. 1574 ; παίδειος τροφή, die Ernährung, Erziehung der Kinder, Soph. Ant. 918 ; sp.D., ἔρως Ep.adesp. 32 (IX.52), ἀγλαΐη, vom Knabenhaar, Euphorion. 1 (VI.279); u. in Prosa, μάθημα, Plat. Legg. V.747b, VII.810a ; Sp.

παίδειος

• 1for youths οἱ μὲν πάλαι ῥίμφα παιδείους ἐτόξευον μελιγάρυας ὕμνους, ὅστις ἐὼν καλὸς εἶχεν Ἀφροδίτας εὐθρόνου μνάστειραν ἁδίσταν ὀπώραν I. 2.3

παίδειος, or παιδεῖος, ον, = παιδικός

• of or for a boy, Aesch.; π. τροφή the care of rearing children, a motherʼs cares, Soph.