παιδεραστής
παιδεραστής, a lover of boys
παιδεραστ-ής, οῦ, ὁ,
- lover of boys, mostly in bad sense, Ar. Ach. 265 (lyr.), X. An. 7.4.7, Pl. Smp. 192b, Eub. 130, etc.
παιδ·εραστής, οῦ (ὁ) qui aime les jeunes garçons, en mauv. part, Plat. Conv. 192b ; Ar. Ach. 265.
Étym. παῖς, ἐραστής.
παιδεραστής, ὁ, der Knaben liebt, Knabenliebhaber, Plat. Symp. 192b ; gew. im schlimmen Sinne, Knabenschänder, Ar. Ach. 264 u. Sp., wie Luc. Vit.auct. 15. Auch vom Delphin, Ath. XIII.606e.
παιδεραστής
παιδ-εραστής, οῦ, ὁ,
- a lover of boys, Ar., Plat.