παιδευτικός
παιδευτικός, of or for teaching
παιδ-ευτικός, ή, όν,
- of or for teaching, δυνάμεις Ti.Locr. 103e; βίος Str. 14.5.4; ἡ -κή (sc. τέχνη) education, Pl. Sph. 231b; π. ἐπιστῆμαι Phld. Mus. p.105 K.; τὸ π. Plu. Lyc. 4; παράδειγμα π. τοῖς εὖ φρονοῦσι Hierocl. in CA 11 p.441 M. Adv. -κῶς Ph. 1.169: Sup. -ώτατα ib. 319.
- 2 skilled in teaching, ib. 438.
παιδευτικός, ή, όν, qui concerne l’instruction, T. Locr. 103 ; ἡ παιδευτική (s.e. τέχνη) Plat. Soph. 231b, l’art d’instruire ; τὸ παιδευτικόν, Plut. Lyc. 4, l’instruction.
Étym. παιδεύω.
παιδευτικός, zum Erziehen, Unterrichten gehörig, geschickt, δύναμις, Tim.Locr. 103e ; ἡ παιδευτική, sc. τέχνη, die Erziehungskunst, Plat. Soph. 231b ; τὸ πολιτικὸν καὶ παιδευτικόν, Plut. Lyc. 4.
• Adv ., Poll. 4.42 ; Philo u. a.Sp.
• Adv ., Poll. 4.42 ; Philo u. a.Sp.
παιδευτικός, ή, όν
from παιδεύω
- of or for teaching: —ἡ -κή (sc. τέχνη) , education, Plat.; so, τὸ παιδευτικόν Plut.