παίδευμα
παίδευμα, that which is reared up, taught, a nursling, scholar, pupil
παίδ-ευμα, ατος, τό,
- that which is reared up or educated, i.e. nursling, scholar, pupil, E. El. 887; [ὑμεῖς] παιδεύματα θεῶν ὄντες Pl. Ti. 24d; μῆλα, φυλλάδος Παρνασίας παιδεύματʼ E. Andr. 1100; πόντου παιδεύματα, of fish, Id. Fr. 27.5 (lyr.): in pl., of a single object, Id. Hipp. 11.
- II thing taught, subject of instruction, S. Fr. 1120.3, Pl. Lg. 747c (pl.), X. Oec. 7.6, D. 60.16 (pl.), Arist. Pol. 1338a11 (pl.).
- 2 means of instruction, κακόν τι π. ἦν ἄρʼ . . ὁ πλοῦτος E. Fr. 54.
παίδευμα, ατος (τὸ)
1 ce qu’on a élevé ou instruit, élève, disciple, Eur. El. 891 ; Plat. Tim. 24d ; au plur. pour le sg. Eur. Hipp. 11 ; en parl. des animaux (troupeaux de moutons nourrissons du Parnasse), Eur. Andr. 1101 ; poissons nourrissons de la mer, Poèt. (Plut. M. 98e) ||
2 ce qu’on a appris, connaissances, savoir, science, Xén. Cyr. 1, 4, 11 ; Œc. 7, 6 ; Plat. Leg. 747c, etc. ; en parl. d’animaux, le dressage, Lgs 1, 31 ||
3 apprentissage, Luc. J. conf. 9 ||
4 lieu où l’on apprend, établissement d’instruction, Soph. fr. 779 Dind.
Étym. παιδεύω.
1. leerling:
2. leerstof.
παίδευμα, τό, das Erzogene, Gegenstand der Erziehung, Zögling, Eur. El. 887 ; auch im plur., ἁγνοῦ Πιτθέως παιδεύματα, Hipp. 11, von Einem, vgl. Andr. 1102 ; γεννήματα καὶ παιδεύματα θεῶν ὄντες, Plat. Tim. 24d. – Der Gegenstand des Unterrichts, καλὰ τὰ παιδεύματα καὶ προσήκοντα γίγνοιτʼ ἄν, Plat. Legg. V.747c ; Xen. Oec. 7.6 u. Folgde.
παίδευμα, ατος, τό,
παιδεύω
- Ithat which is reared up, taught, a nursling, scholar, pupil, Eur., etc.; μῆλα, φυλλάδος Παρνασίας παιδεύματʼ Eur.:—in pl. of a single object, Eur.
- IIa thing taught, subject of instruction, lesson, Xen.