παιδιόθεν
παιδιόθεν, from a child
παιδι-όθεν, Adv.
- from a child, ἐκ π. LXX Ge. 47.3, Ev.Marc. 9.21.
παιδιόθεν, adv. dès l’enfance, NT. Marc. 9, 21.
Étym. παιδίον, -θεν.
παιδιόθεν, von Kindheit an, Sp.
παιδιόθεν
- from a child, NTest. from παιδίον