παιδολυμάς
παιδολυμάς, destroying her child
παιδο-λῡμάς, άδος, ἡ, (λύμη)
- destroying her child, ἁ π. Θεστιάς A. Ch. 605 (lyr.).
παιδο·λυμάς, άδος [ῡᾰδ] adj. f. qui fait périr son enfant, Eschl. Ch. 605.
Étym. π. λύμη.
παιδολυμάς
- destroying children, Aesch.