παιδοποίησις
παιδοποίησις, child-bearing
παιδοποί-ησις, εως, ἡ,
- child-bearing, Pl. Lg. 947d, Vett.Val. 123.2.
παιδοποίησις, εως (ἡ) procréation d’enfants, Plat. Leg. 947d.
Étym. παιδοποιέω.
παιδοποίησις, ἡ, das Kindererzeugen, Plat. Legg. XII.947d von der Frau, u. Sp.