παιδομανής
παιδομανής, mad after boys
παιδο-μᾰνής, ές,
- mad after boys, AP 5.18 (Rufin.), Plu. Util. 2.88f; π. ἔρως Alex.Aet. 5.5; κραδία AP 5.207 (Mel.); ἀλιτροσύνη ib. 301.8 (Agath.).
παιδο·μανής, ής, ές [ᾰ] fou des enfants, Anth. 5, 19, etc. ; Plut. M. 88f, etc.
Étym. π. μαίνομαι.
παιδομανής, ές, knabentoll, in Knaben rasend verliebt ; Rufin. 14 (V.19): Alex.Aet. bei Ath. XV.699c, ἀλιτροσύνη, Agath. 3 (V.302): a. sp.D.