παλινόρμενος
παλινόρμενος, rushing back
πᾰλῐν-όρμενος, η, ον,
- rushing back, Il. 11.326 (better divisim).
παλιν·όρμενος, ος, ον [ᾰῐ] qui s’élance en arrière, Il. 11, 326.
Étym. π. ὄρνυμαι.
παλινόρμενος, zurückeilend, zurückkehrend, Il. 11.324.
παλινόρμενος : rushing back, Il. 11.326†. Better written as two words.
παλινόρμενος
πᾰλῐν-όρμενος, η, ον
- rushing back, Il.