παλίνσκιος
παλίνσκιος, shaded over again, thick-shaded
πᾰλίν-σκῐος, ον,
- shaded over again, thick-shaded, ἐν -σκίῳ Archil. 34, Plu. Num. 10, cf. Is. Fr. 112; π. ἐλαῖαι Arist. HA 556a24; ὗλαι Luc. Am. 12; dark, χειμών S. Fr. 289:—also πᾰλίσκῐος, ον, ἄντρον h.Merc. 6, h.Hom. 18.6; ἐν -σκίοις Thphr. HP 1.8.1, cf. Od. 40; εἰς τὸ π. Max.Tyr. 5.1.
παλίν·σκιος, ος, ον [ᾰλ]
1 couvert d’une ombre épaisse (propr. encore et encore sombre) Soph. fr. 272 Dind. ; Archil. 34 ; Is. (Harp.) ||
2 qui est tout à fait à l’ombre, Arstt. H.A. 5, 30, 2, etc.
Étym. π. σκιά.
παλίνσκιος, = παλίσκιος ; χειμών, Soph. frg. 272 ; Archil. 19 u. sonst als v.l.
παλίνσκιος
πᾰλίν-σκιος, or παλί-σκιος, ον,
- shaded over again, thick-shaded, Hhymn., etc.