παλινόστιμος
παλινόστιμος, returning
πᾰλῐ-νόστιμος, ον,
- returning, ὁρμή Opp. H. 1.616, cf. Nonn. D. 11.413.
παλι·νόστιμος, ος, ον [ᾰλῐ] qui peut ou qui doit revenir, Opp. H. 1, 616 ; Nonn. D. 11, 413.
Étym. π. νόστιμος.
παλινόστιμος, zur Rückkehr gehörig, wie νόστιμος ; ἦμαρ, Opp. Hal. 1.616 ; Nonn. D. 11.413.