παλίνορσος

πᾰλῐν-ορσος, ον,

• backwards, back, ὡς ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη Il. 3.33, cf. Emp. 35.1; ἄγε νῆα . . π. ἐς Ἑλλάδα A.R. 1.416; π. φορή retrograde movement, Aret. SA 2.5; recurrent, ἣν ἡ νοῦσος π. ὀφθῇ Id. CD 1.5: neut. as Adv., back again, AP 7.608 (Eutolm.): Att. πᾰλίνορρον, with a backward wrench, Ar. Ach. 1179. (-ορσος prob. = ὄρρος, cf. παλιμπυγηδόν.)

παλίνορσος, zurückeilend, zurückkehrend ; ὡς δʼ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη, Il. 3.33 ; zurück, ἄγε νῆα κεῖσέ τε καὶ παλίνορσον εἰς Ἑλλάδα, Ap.Rh. 1.416, 2.576 u. a. sp.D., wie Coluth. 47 ; Ep. athl. Stat. 15 (XV.44).

παλίνορσος

[πάλιν + (perh.) ἐρσ-, L. erro. Cf. ἄψορρος.]

Turning away Il. 3.33.

παλίνορσος (ὄρνῡμι): springing back, recoiling, Il. 3.33†.

παλίνορσος πᾰλίν-ορσος, ον, ὄρνυμι

• starting back, Il.:—neut. as adv. back again, Anth.; Attic παλίνορρον, with a backward wrench, Ar.