παντογήρως

παντο-γήρως, ων, gen. ω,

• making all old, i.e. subduing all, ὕπνος S. Ant. 606 (lyr., v.l. παντ-αγήρως, never growing old, unaltering, but both are prob. corrupt).

παντογήρως, ω, Alles alt machend, ὕπνος, Alles erschlaffend, Soph. Ant. 602, wie Hom. ihn den Alles bezwingenden, πανδαμάτωρ, nennt ; Riemer vermutet πανταγήρως, der nie alternde, unrichtig.

παντογήρως παντο-γήρως, ων, γῆρας

• making all old, i. e. subduing all, Soph.