πάντιμος
πάντιμος, all-honourable
πάν-τῑμος, ον,
- all-honourable, νίκης π. γέρας S. El. 687, cf. Orph. H. 14.5, etc.; π. ἱερεύς, of the Rom. pontifex maximus, D.S. 38/9.17; τὸ π. ὕψος ὑμῶν (of the dux) PMasp. 5.9 (iv A. D.).
πάν·τιμος, ος, ον [ῑ] tout à fait honoré ou honoré de tous, Soph. El. 687 ; Orph. H. 14, etc.
Étym. π. τιμή.
πάντιμος, [ῑ], allehrend, sehr ehrenvoll ; νίκης πάντιμον γέρας, Soph. El. 677 ; sp.D.; auch Luc. rhet. praec. 1.
πάντιμος
πάν-τῑμος, ον,
τιμή
- all-honourable, Soph.