παράπηχυς
παρά·πηχυς, υς, υ, gén. εος, placé près du coude ; τὸ παράπηχυ (s. e. ἱμάτιον) Mach. (Ath. 582d) vêtement de femme blanc avec une bordure de pourpre sur les deux côtés.
Étym. π. πῆχυς.
παράπηχυς, neben dem Ellenbogen ; τὸ παράπηχυ, ein weites Frauenkleid mit purpurnem Saume an beiden Seiten, wie παρυφές ; λαβοῦσα Κορίνθιον παράπηχυ καινὸν λῄδιον, Machon bei Ath. XIII.582d ; Poll. 4.118, 120.