Logeion | παραπλάζω

παραπλάζω, used by Hom. in aor. Act. παρέπλαγξα and Pass. -επλάγχθην:—

cause to wander from the right way, of seamen, drive out of their course, ἀλλά με . . Βορέης παρέπλαγξε Κυθήρων Od. 9.81, cf. 19.187: metaph., lead astray, perplex, παρέπλαγξεν δὲ νόημα 20.346; αἱ φρενῶν ταραχαὶ παρέπλαγξαν καὶ σοφόν Pi. O. 7.31:—Pass., παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ ἰὸς χαλκοβαρής the arrow went aside, Il. 15.464; ποῖ παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς; E. Hipp. 240: abs., err, be wrong, Pi. N. 10.6.
- II Act. intr., go astray, κραδίη παραπλάζουσα μέμηνε Nic. Th. 757.

παρα·πλάζω (f. -πλάγξω, ao. pass. παρεπλάγχθην)

I tr.

1 écarter du droit chemin, faire dévier de, gén. Od. 9, 81 ; 19, 187 ; au pass. dévier, Il. 15, 464 ; τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ, DH. 11, 13, hors du droit chemin ||

2 fig. égarer l’esprit, troubler la raison, acc. Od. 20, 346 ; Pd. O. 7, 56 ; au pass. avoir l’esprit égaré ; avec le gén. : γνώμης ἀγαθῆς, Eur. Hipp. 240, être hors de son droit sens ||

II intr. s’égarer, errer, Nic. Th. 757.

παρα-πλάζω uit de koers brengen: με ... Βορέης ... παρέπλαγξεν Κυθήρων Boreas blies mij uit de koers weg van Cythera Od. 9.81; overdr.: Ἀθήνη ... παρέπλαγξεν ... νόημα Athena had hun denkvermogen ontregeld Od. 20.346; pass.: παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς ik raakte mijn gezonde verstand kwijt Eur. Hipp. 240.

παραπλάζω, (πλάζω), vorbeitreiben, machen, daß Einer vom rechten Wege abirrt, verschlagen ; bes. von Seefahrern, ἀλλά με βορέης παρέπλαγξεν Κυθήρων, Od. 9.81, 19.187 ; pass., παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ ἰός, Il. 15.464 ; übertr., παρέπλαγξεν δὲ νόημα, verwirren, Od. 20.346 ; παρέπλαγξαν σοφόν, Pind. Ol. 7.31 ; οὐδὲ παρεπλάγχθη, N. 10.6 ; παρεπλάγχθην γνώμας ἀγαθᾶς, Eur. Hipp. 240 ; sp.D., wie Nonn. D. 29.55 Man. 1.94, die es auch in intr. Bdtg brauchen, κραδίη δὲ παραπλάζουσα μέμηνε, Nic. Ther. 757. – Selten in später Prosa, ἐξέβης τῶν χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ, Dion.Hal. 11.13.

†παραπλάζω

[παρα- 4.]

3 sing. aor. παρέπλαγξε Od. 9.81, Od. 20.346.

Fem. pple. παραπλάγξασα Od. 19.187.

3 sing. aor. pass. παρεπλάγχθη Il. 15.464.

- 1
  To cause to deviate from the proper course : παρεπλάγχθη οἱ ἄλλῃ ἰός (went wide) Il. 15.464.
  
  To drive from one’s course and away from.
  With genit. : κυθήρων Od. 9.81. Cf. Od. 19.187.
- 2
  To disturb or derange (the mind) Od. 20.346.

παραπλάζω

- a act., cause to wander αἱ δὲ φρενῶν ταραχαὶ παρέπλαγξαν καὶ σοφόν O. 7.31
- b pass., go astray met. οὐδʼ περμήστρα παρεπλάγχθη, μονόψαφον ἐν κολεῷ κατασχοῖσα ξίφος N. 10.6

παραπλάζω , aor. παρέπλαγξε, part. fem. παραπλάγξᾱσα, pass. aor. παρεπλάγχθη: cause to drift past, drive by or away from, Od. 9.81, Od. 19.187; pass., swerve away from the mark, Il. 15.464; met., confuse, perplex, Od. 20.346.

παραπλάζω fut. -πλάγξω aor1 παρ-έπλαγξα pass. -επλάγχθην

to make to wander from the right way, to drive seamen from their course, Od.:—metaph. to lead astray, perplex, Od.:—Pass., παρεπλάγχθη ἰός the arrow went aside, Il.; παραπλαγχθῆναι γνώμης to wander from reason, Eur.

παραπλάζω

Saved

Recent