Logeion | παραπίπτω

παραπίπτω,

fall beside, ἐγγὺς τῶν τειχῶν -πεπτωκός Plu. Lys. 29; come side to side, Arist. GA 718a1, al.
- - 2 Math., as Pass. of παραβάλλω, to be applied, Archim. Con.Sph. 2.
- II fall in oneʼs way, κατὰ τύχην παραπεσοῦσα νηῦς Hdt. 8.87, cf. Lys. 27.15; ἀκοντίσαι ὅπου ἂν παραπίπτῃ [θηρίον] X. Cyr. 1.2.10; ἀγοράσαι . . χιτωνάριον, μάλιστα μὲν ἐὰν παραπίπτῃ χειριδωτόν PCair.Zen. 469.5 (iii B. C.); π. κατὰ βοήθειαν come in time to aid, Plb. 31.5.2, etc.; ὁπότε καιρὸς παραπέσοι as opportunity offered, X. Eq.Mag. 7.4, cf. Th. 4.23; οὐ δεῖ τοιοῦτον παραπεπτωκότα καιρὸν ἀφεῖναι D. 1.8; εἴ ποθεν ἄελπτος παραπέσοι σωτηρία E. Or. 1173; ὁ -πίπτων παρὰ τῶν πολλῶν ἔπαινος Epicur. Sent.Vat. 29; ὁ παραπεσών the first that comes, ἡ παραπίπτουσα ἀεὶ [ἡδονή] Pl. R. 561b; ὁ παραπεπτωκὼς λόγος that happened to arise, Id. Lg. 832b, cf. Phlb. 14c; πᾶν τὸ παραπῖπτον or παραπεσόν all that befalls, Plb. 3.51.5, 11.4.5; κατὰ τὸ -πῖπτον incidentally, Phld. Mort. 37.
- - 2 c. dat., befall, θαυμαστὸν κτῆμα παραπεσεῖν τοῖς Ἕλλησι fell to their lot, Pl. Lg. 686d; π. τῇ πόλει νομοθέτης comes to its aid, ib. 709c: in bad sense, ἀσθένειά τινι παραπεπτωκυῖα Phld. Lib. p.49O.; παραπέπτωκε τῇ πόλει ὥστε ἀνακτᾶσθαι X. Vect. 5.8.
- III fall, rush in, εἰς τὸ Σαμικόν Plb. 4.80.9, etc.
- IV go astray, err, X. HG 1.6.4; τοῖς ὅλοις πράγμασιν ἀγνοεῖν καὶ π. Plb. 18.36.6; π. τῇ διανοίᾳ Vett.Val. 73.25.
- - - b to be mislaid or lost, of a document, Ostr.Bodl. i62 (ii B.C.), POxy. 95.34 (ii A.D.), etc.; σανδάλιον παραπεσόν Luc. Philops. 27.
  - 2 fall aside or away from, c. gen., τῆς ὁδοῦ Plb. 3.54.5; τῆς ἀληθείας Id. 12.12.2; τοῦ καθήκοντος Id. 8.11.8; τῆς ἱστορίας Str. 1.1.7: abs., fall away, Ep.Hebr. 6.6.
- V fall down before, cringe, flatter, παραπεπτωκώς D. 45.84.
- VI Astrol., to be unfavourably situated, Vett.Val. 5.5, 27.18.

παρα·πίπτω (f. παραπεσοῦμαι, ao. 2 παρέπεσον, etc.)

I tomber à côté de, Plut. Lys. 29 ; d’où :

1 tomber inopinément sur, rencontrer à l’improviste, se présenter sur le passage, en parl. d’un navire qui s’offre sur le trajet, Hdt. 8, 87 ; d’une bête sauvage qui se présente tout à coup, Xén. Cyr. 1, 2, 10, etc. ; d’un secours qui arrive juste à point, Pol. 31, 17, 2 ; ὁ παραπεσών, celui qui se présente à qqn, qui vient à sa rencontre, qui s’expose à ses coups, Plut. Galb. 8 ; πᾶν τὸ παραπῖπτον ou παραπεσόν, tout ce qui survient à qqn, se trouve sur son passage, Pol. 3, 51, 5, etc. ; ἡ παραπίπτουσα ἀεὶ ἡδονή, Plat. Rsp. 561b, le premier plaisir venu ; en parl. de l’occasion qui se présente, Xén. Hipp. 7, 4 ; Plat. Leg. 842a, etc. ; καιρὸς παραπεπτωκώς, Dém. 11, 8, occasion fournie par le hasard ; d’où, arriver, survenir, suivi de ὥστε et de l’inf. Xén. Vect. 5, 8 ; en gén. en parl. de choses et de pers. qui surviennent ou se trouvent justement ou par hasard à un moment ou en un lieu : ἔδοξέ μοι θαυμαστὸν κτῆμα παραπεσεῖν τοῖς Ἕλλησιν, Plat. Leg. 686d, il me sembla que les Grecs auraient tiré de là un merveilleux avantage ||

2 se jeter sur ou dans, avec εἰς et l’acc. Pol. 4, 80, 9 ||

II tomber devant, c. à d. :

1 passer devant en courant, Pol. 11, 15, 2 ||

2 d’où passer devant, c. à d. s’écarter de (la route, etc.) gén. Pol. 3, 54, 5 ; fig. s’écarter (de la vérité, etc.) gén. Pol. 12, 7, 2 ; abs. se tromper, manquer, Pol. 18, 19, 6 ; ἔν τινι, Xén. Hell. 1, 6, 4, en qqe ch.

παρα-πίπτω
1. ernaast vallen; overdr. fouten maken: μέγιστα π. zeer grote fouten maken Xen. Hell. 1.6.4; christ. van zijn geloof vallen, afvallig worden.
2. ten deel vallen, met dat.: ἔδοξέ μοι ... θαυμαστὸν κτῆμα παραπεσεῖν τοις Ἕλλησιν het leek mij dat een prachtig voordeel de Grieken ten deel was gevallen Plat. Lg. 686d; ook abs. in de schoot vallen, onverwacht opduiken, toevallig verschijnen, zich voordoen: συνεκύρησε ... κατὰ τύχην παραπεσοῦσα νηῦς het kwam zo uit, dat het schip toevallig in hun vaarwater terecht was gekomen Hdt. 8.87.3; κεἴ ... ἄελπτος παραπέσοι σωτηρία en als zich onverhoopt redding voordoet Eur. Or. 1173; ἡ παραπίπτουσα ἀεί (ἡδονή) het eerste het beste (genoegen) Plat. Resp. 561b; παραπεπτωκότα καιρὸν ἀφεῖναι een kans die je in de schoot is gevallen, voorbij laten gaan Dem. 1.8; τὸν παραπίπτοντα ... ἀποτυμπανίζειν wie hem in handen valt, doodranselen Plut. Galb. 8.6.

παραπίπτω, (πίπτω), daneben hinfallen, ἐγγὺς τῶν τειχῶν τὸ σῶμα παραπεπτωκός, Plut. Lys. 29 ; – einfallen, sowohl von feindlichen Einfällen, Pol. 2.53.6 u. öfter, als zufällig dazukommen, hingelangen, κατὰ τύχην παραπεσοῦσα νηῦς, Her. 8.87 ; εἴ ποθεν ἀέλπτως παραπέσοι σωτηρία, Eur. Or. 1173 ; εἰς πόλιν, Pol. 4.80.9 ; ἀνελπίστως παρέπεσεν εἴς τινα σκηνήν, 15.28.4, vgl. παραπεσούσης ἐκ μεταποντίου βοηθείας εἰς τὴν ἄκραν, 8.36.1 ; ὁπότε καιρὸς παραπέσοι, Xen. Hipparch. 7.4, wie Plat. ὁπόταν δόξῃ τις παραπεπτωκέναι καιρός, Legg. VIII.842a ; τῷ παραπεπτωκότι λόγῳ, 832b, wie τὸν νῦν δὴ παραπεσόντα λόγον λέγω, Phil. 14c, öfter ; auch θαυμαστὸν κτῆμα παραπεσεῖν τοῖς Ἕλλησιν, sei ihnen zu Teil geworden, Legg. III.686d ; καιρὸς παραπίπτει, die Gelegenheit kommt vor, vgl. Dem. 1.8 ; Alcidam. sophist. 674.34 ; Pol. 1.75.9 u. öfter ; ὁ παραπεσών = τυ χών, Plut. Galb. 8 ; – vorbeikommen, überholen, τοὺς διώκοντας, Pol. 11.15.2 ; – danebenfallen, verfehlen, τῆς ὁδοῦ, 3.54.5 ; übertr., τῆς ἀληθείας, die Wahrheit verfehlen, 12.7.2 ; πολύ τι παρέπεσε τοῦ καθήκοντος, 8.13.8 ; vgl. noch Xen. Hell. 1.6.4, διαθροούντων ἐν ταῖς πόλεσιν, ὅτι Λακεδαιμόνιοι μέγιστα παραπίπτοιεν ἐν τῷ διαλλάττειν.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 3895

παρα-πίπτω, [in LXX: Ez 14:13 15:8 18:24 20:27 (מעל), 22:4 (אשׁם), Es 6:10 (נפל hi.), Wi 6:9 12:2, II Mac 10:4 A*;]

1. most freq. (Hdt., Thuc., al.), to fall in one's way, befall.

2. to fall into or in (seq. εἰς, Polyb.; c. dat., II Mac 10:4).

3. to fall away (Ez 14:13 15:8 18:24 20:27 22:4, Wi 6:9 12:2; in Polyb., c. gen.): absol., He 6:6.

4. to fail (λόγος, Es 6:10; cf. I Ki 3:19).†

παραπίπτω fut. -πεσοῦμαι

- Ito fall beside, Plut.
- IIto fall in oneʼs way, Hdt., Xen.: —καιρὸς παραπίπτει an opportunity offers, Thuc.: —ὁ παραπεσών, like ὁ παρατυχών, the first that comes, Plat.
- - 2c. dat. to befall, Plat.
- IIIto fall aside or away from, c. gen., Polyb.:—absol. to fall away, NTest.

παραπίπτω

Saved

Recent