παραπετάννυμι
παρα·πετάννυμι (pf. pass. -πεπέτασμαι, poét. -πέπταμαι) déployer devant, tendre devant, Pol. 33, 3, 2, etc. ||
Moy. s’étendre devant, DP. 98 ; en parl. d’un oiseau, déployer ses ailes devant, dat. Arat. 312 ||
➳ Pf. παραπεπέτασμαι, Pol. l. c. ; παραπέπταμαι, DP. Arat. ll. cc.
παραπετάννυμι, [ῡ], (πετάννυμι), daneben ausbreiten, durch einen Vorhang bedecken ; τῆς παραπεπετασμένης αὐλαίας, Pol. 33.3.2 ; öfter bei sp.D.; παραπέπταται ἰσθμός, Dion.Per. 98, öfter ; Arat. 312 ὁ δέ οἱ παραπέπταται ὄρνις ἀσσότερον βόρεω, er schwebt mit ausgebreiteten Flügeln daneben.