παραπήγνυμι

παραπήγνῡμι (also παραπηγνύω Plu. Lib.educ. 2.4c),

• fix beside or near, as a spear in the ground, Hdt. 4.71:—in Med., of stakes to support vines, χάρακα παραπήξασθαι ταῖς ἀμπέλοις Poll. 1.224: hence, metaph. in Act., παραινέσεις π. τοῖς νέοις Plu. l.c.; also, engraft a twig, Id. QConv. 2.640f.
• • • 2 of Gramm., add by way of note, Eust. 190.33, 300.22, etc.
  • II Pass., with pf. 2 -πέπηγα, to be fixed beside, of spears, παρὰ δʼ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν Il. 3.135; ἔνθεν καὶ ἔνθεν τὰ ξύλα π. Hp. Fract. 13; of the pegs in a παράπηγμα I, Berl.Sitzb. 1904.102 (Milet.).
  • • 2 to be affixed to, [τῷ βωμῷ] παρεπεπήγεσαν δᾷδες Callix. 2; to be engrafted, Thphr. CP 5.6.10: metaph., αἱ λῦπαι ταῖς ἡδοναῖς παραπεπήγασι are annexed to . ., Isoc. 1.46; ταῖς βασιλείαις ὸ φθόνος παρεπεπήγει Lib. Or. 59.151, cf. Hierocl. in CA 25p.475M.
    • 3 to be petrified, Luc. Im. 1.
  • III Med., register as on a παράπηγμα Ι, τὰ τοῦ κόσμου παθήματα πρὸς τὸν αἰῶνα Pl. Ax. 370c.

παραπήγνυμι, [ῡ], und παραπηγνύω (s. πήγνυμι), daneben, dabei befestigen, Plut. u. a.Sp.; das perf. παραπέπηγα, dabei festgesteckt sein, daran haften, σάρισσαι παραπεπηγυῖαι, Plut. Aem. 32 ; übertr., αἱ λῦπαι παραπεπήγασι ταῖς ἡδοναῖς, Isocr. 1.46, sind damit verbunden ; vgl. S.Emp. pyrrh. 3.195.
Med. bes. in einem Kalender, παράπηγμα, verzeichnen, τὰ τοῦ κόσμου παθήματα παραπήξασθαι Plat. Ax. 370c, u. Gramm., dabei bemerken, auch im act.

παραπήγνυμι and ύω fut. -πήξω

• to fix or plant beside, Hdt.:—Pass., with perf. 2 πέπηγα, to be fixed in the ground beside, Il.: to be closely annexed to a thing, c. dat., Isocr.