παραπέτομαι

παραπέτομαι, poet. παρπέταμαι Call. Epigr. 31.6 Pf.: aor. 2 παρεπτόμην or -επτάμην (v. infr.); also παρέπτην, 3 pl. παρέπτησαν Id. Iamb.Fr. 9.327 P.:—

• fly alongside, κορώνη . . ἤδη πετομένων [τῶν νεοττῶν] σιτίζει παραπετομένη Arist. HA 563b12; τὰς π. μυίας Id. Pol. 1323a29.
• • • 2 fly past, of specks before the eyes, Gal. 1.363.
    • 3 escape, AP 6.19 (Jul.).
    • 4 fly to, ἡμῖν ἑρπετὸν παρέπτατο Semon. 13, cf. Philostr. VA 1.7; fly to oneʼs succour, οὐ γὰρ ἂν παρέπτετο Ar. Th. 1014: metaph., παραπτῆναι, of a λόγος, Philostr. Her. 19.14.

παραπέτομαι, (πέτομαι), daneben-, vorüberfliegen, übertr., ἁ δʼ εὐήρετμος ἁλία χερσὶ παραπτομένα πλάτα, Soph. O.C. 721 ; παρέπτατο, herbeifliegen, Ar. Thesm. 1014 ; ἢν παραπτῇ, Mel. 41 (XII.70); u. in Prosa, παραπετομένη, Arist. H.A. 6.6.

παραπέτομαι fut. -πτήσομαι aor2 παρ-επτόμην or -επτάμην

• • • 1Dep.:— to fly alongside, Arist.
    • 2to fly past, to escape, Anth.