παραίσιος
παραίσιος, of ill omen, ominous
παραίσιος, ον,
- of ill omen, σήματα Il. 4.381 (παραίσιμα Hsch.), cf. Call. Hec. Fr. 260.37 Pf. [updated ref.].
παρ·αίσιος, ος, ον, de mauvais augure, Il. 4, 381,.
Étym. π. αἶσα.
παραίσιος, von unglücklicher Vorbedeutung, σήματα, Il. 4.381.
παραίσιος
[παρ-, παρα- 5 + αἴσιος.]
Boding ill : σήματα Il. 4.381.
παραίσιος (αἶσα): unlucky, adverse, Il. 4.381†.
παραίσιος
παρ-αίσιος, ον,
- of ill omen, ominous, Il.