παρακτικός
παρακτικός, productive
παρακτικός, ή, όν, (παράγω)
- productive, πᾶν τὸ π. ἄλλου κρεῖττόν ἐστι τῆς τοῦ παραγομένου φύσεως Procl. Inst. 7, cf. Dam. Pr. 32, Ascl. in Metaph. 35.13; π. δύναμις prob. in Procl. in Prm. p.893 S.
παρακτικός, ή, όν, capable de produire, de mettre au jour, Procl.
Étym. παράγω.
παρακτικός, ή, όν, hervorbringend, schöpferisch, Sp.