παράκρημνος
παράκρημνος, on the edge of a precipice
παράκρημνος, ον,
- steep at the side, on the edge of a precipice, ὁδός, ἀτραπός, Str. 9.1.4, D.S. 11.8; precipitous, χωρία Plu. Phil. 18; with steep banks, ῥεῖθρον Id. Brut. 51.
παρά·κρημνος, ος, ον, qui est en pente, escarpé, Str. 391 ; DS. 11, 8 ; Plut. Phil. 18, etc.
Étym. π. κρημνός.
παράκρημνος, an den Seiten abschüssig, jäh, steil ; ὁδός, Strab. IX.391 ; ἀτραπός, DS. 11.8 ; a.Sp.
παράκρημνος
παρά-κρημνος, ον,
- on the edge of a precipice, Strab.