παράκρουσις
παράκρουσις, a striking falsely
παρά-κρουσις, εως, ἡ,
- striking falsely, false note, discord, Plu. Monarch. 2.826e (pl.).
- 2 metaph., cheating, deception, D. 23.175; φενακισμὸς καὶ π. Id. 24.194.
- b fallacy, Arist. Pol. 1263b30, cf. SE 175b1 (pl.).
- 3 delirium, Hp. Prorrh. 1.19 (pl.); insanity, Id. Ep. 11.
- II checking, τοῦ θερμοῦ Arist. Pr. 872b29 (nisi leg. κατά-).
παράκρουσις, εως (ἡ)
A act.
I choc, poussée violente, gén. Arstt. Probl. 3, 12 ||
II
1 action de toucher à faux d’un instrument, Plut. M. 826e ; p. suite, faute, erreur, Arstt. Pol. 2, 5, 13, etc. ||
2 action de tromper, tromperie, fraude, Dém. 679, 3 ; 760 fin ||
B pass. état d’un esprit frappé, dérangement d’esprit, folie, Hpc. Prorrh. 68.
Étym. παρακρούω.
1. misslag; overdr. onjuist inzicht:
2. geneesk. delirium.
παράκρουσις, ἡ, das Danebenschlagen, bes. das falsche Schlagen oder Streichen eines Instruments, vgl. Plut. de unius in rep. domin. 3, τὰς ἄλλας ὥσπερ ἐν τοῖς μουσικοῖς διαγράμμασι τῶν πρώτων τρόπων ἀνιεμένων ἢ ἐπιτεινομένων συμβέβηκε παρακρούσεις καὶ διαφθορὰς εἶναι. – Dah. übh. das Verfehlen, der Irrtum, Arist. Pol. 2.3 u. a.Sp. Auch Betrug, dem φενακισμός entsprechend, Dem. 24.194. – Uebtr. wie παρακοπή, Wahnsinn, Hippocr.
παράκρουσις, εως,
- a striking falsely: metaph. a cheating, deception, Dem.:— a fallacy, Arist. from παρακρούω