παρακρόασις
παρακρόασις, disobedience
παρακρό-ᾱσις, εως, ἡ,
- disobedience, J. AJ 18.8.2.
παρακρόασις, εως (ἡ) [ᾱσ] action de ne pas écouter, désobéissance, Jos. A.J. 18, 8, 2.
Étym. παρακροάομαι.
παρακρόασις, [οᾱ], ἡ, das Verhören, Falschhören, bes. der Ungehorsam, Jos.