παραμιλλάομαι
παραμιλλάομαι, outvie, outdo
παρᾰμιλλ-άομαι,
- outvie, outdo, CIG 2271.33 (Delos), J. BJ 7.8.1; τινί τινα in a thing, Plb. 12.10.4.
παρ·αμιλλάομαι-ῶμαι [ᾰμ] vaincre dans un combat, Pol. 12, 11, 4 ; Jos. B.J. 7, 8, 1.
παραμιλλάομαι, im Wetteifer übertreffen, ταύτῃ παρημίλληται τοὺς ἄλλους Pol. 12.11.4, Sp.