παραμήκης
παραμήκης, oblong
παραμήκ-ης, ες,
- oblong or oval, ὑποχονδρίου σύντασις π. πρὸς ὀμφαλόν Hp. Epid. 1.4.2 [1.26.βʹ]; τρῆμα, αὐλῶνες, Plb. 1.22.6, Agatharch. 44; λόφος D.S. 15.32; ἀσπίς, πίνακες, Ascl. Tact. 1.3, Gem. 16.4; π. σφαιροειδές prolate spheroid, Archim. Con.Sph.Praef., al.; γῆ Str. 17.3.23; τὸ π. ἔντερον the rectum, Aret. SA 2.10, SD 1.7; of military formations, opp. πλάγιος, φάλαγξ Ascl. Tact. 10.21, cf. Arr. Tact. 26.2: Comp. -κέστερος Gp. 19.6.1; κύκλου παραμηκεστέρου Paus. 5.26.3. Adv., Ion. παραμηκέως, κληΐς π. καταγεῖσα, of a bone fractured obliquely, opp. ἀτρεκέως, Hp. Art. 14.
- 2 long, π. ὅσον ἑξήκοντα σταδίων τὸ μῆκος Str. 9.1.22.
- 3 lengthened, of strokes in a letter, Aen. Tact. 31.3.
παρα·μήκης, ης, ες :
1 qui s’étend en long, allongé, oblong, Hpc. Epid. 1, 969 ; Pol. 1, 22, 6 ; DS. 15, 32 ||
2 qui s’étend auprès de, Str. 399 ||
Cp. -έστερος, Paus. 5, 26, 3 ; Geop. 19, 6, 1.
Étym. π. μῆκος.
παραμήκης, ες, länglich ; Pol. 1.22.6 ; Strab., der es auch für »der Länge nach sich neben etwas hin erstreckend« gebraucht, 9.1.22.
παραμήκης
παρα-μήκης, ες
μῆκος
- Ioblong or oval, Polyb.
- IIextending parallel to the mainland, Strab.