παραφροσύνη
παραφροσύνη, derangement
παραφροσύνη, ἡ,
- wandering of mind, derangement, Pl. Sph. 228d, Aps. p.333 H.
- 2 delirium, Hp. Aph. 2.2, 6.53 (pl.), Prog. 10.
παραφροσύνη, ης (ἡ)
1 déraison, démence, folie, Hpc. Aph. 1244 ; Plat. Soph. 228d ||
2 délire, Hpc. Aph. 1258d.
Étym. παράφρων.
1. geestelijke dwaling.
2. delirium.
παραφροσύνη, ἡ, der Zustand der vom geraden Wege, von der Wahrheit sich verirrenden Seele, Verrücktheit, Wahnsinn ; Plat. Soph. 228d ; Hippocr.; Plut. Rom. 21 u. a.Sp.
παραφροσύνη, ἡ,
παράφρων
- derangement, Plat.