Logeion | πένθημα

πένθ-ημα, ατος, τό,

lamentation, mourning, A. Ch. 432 (pl., lyr.), Theoc. 26.26 (with play on Πενθεύς) ; διπλοῦν πένθιμον δαιμόνων (leg. πένθημʼ ὁμαιμόνων) ἔχειν E. Supp. 1035.

πένθημα, ατος (τὸ) deuil, tristesse, Eschl. Ch. 432 ; Eur. Suppl. 1035 ; Thcr. Idyl. 26, 26.

Étym. πενθέω.

πένθημα -ατος, τό [πενθέω] weeklacht.

πένθημα, τό, die Trauer, Aesch. Ch. 426 u. folgde Dichter, wie Theocr. 26.26.

πένθημα, ατος, τό,

Menu