πενθεροφθόρος
πενθεροφθόρος, slaying one’s father-in-law
πενθεροφθόρος, ον,
- slaying oneʼs father-in-law, Lyc. 161.
πενθερο·φθόρος, ος, ον, qui fait périr son beau-père, Lyc. 161.
Étym. πενθερός, φθείρω.
πενθεροφθόρος, den Schwiegervater verderbend oder mordend ; Lycophr. 161 ; Eust.