ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

πένθος

πένθος, grief, sadness, sorrow

πένθος, εος, τό,
  • grief, sorrow, Il. 11.658, etc.; τινος for one, Od. 18.324, etc.; π. ἄλαστον ἔχουσα Il. 24.105; π. λαγχάνειν S. Fr. 659; Τρῶας λάβε π. Il. 16.548, etc.; μέγα π. Ἀχαιίδα γαῖαν ἱκάνει 1.254, etc.; πένθεϊ δʼ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες 9.3; θυμὸς ἐτείρετο π. λυγρῷ 22.242, etc.
      • 2 esp. of grief for the dead, mourning, τοκεῦσι γόον καὶ π. ἔθηκας 17.37; παιδὸς γάρ οἱ ἄλαστον ἐνὶ φρεσὶ π. ἔκειτο Od. 24.423; Σάρδεσι π. παρασχών A. Pers. 322; δμῳαῖς προθήσειν π. οἰκεῖον στένειν S. Ant. 1249; π. ποιήσασθαι make a public mourning, Hdt. 2.1; so π. προεθήκαντο Id. 6.21; π. τίθεται Id. 2.46; π. τινὸς κοινοῦσθαι E. Alc. 426; ἐν πένθει [εἶναι] S. El. 290, 847 (lyr.); πολὺ π. ἦν κατὰ τὸ στράτευμα X. HG 4.5.10; π. λιπεῖν IG 3.1311; π. λύεσθαι, ἀποθέσθαι, Plu. Fab. 18, Alex. 75: in pl., Pi. I. 8(7).6, Fr. 154, A. Ch. 333 (lyr.), Pl. R. 395e, Arist. Rh. 1370b25, etc.
    • II unhappy event, misfortune, π. τινός oneʼs illfortune, Hdt. 3.14; ἔτλαν π. οὐ φατόν Pi. I. 7(6).37.
    • III of a person, a misery, S. Aj. 615 (lyr.); π. ἔδωκε φέρειν, i. e. the body, Epigr.Gr. 228.6 (Ephesus). (Cf. πείσομαι from *πένθ-σομαι, fut. of πάσχω, pf. πείσονθα, Lith. kenčiù ‘suffer’, pa-kantà ‘patienceʼ; πενθ- is reduced to πṇθ- (παθ-) in αἰνο-παθής, etc.)

Saved

Recent