περιβλύω
περι·βλύω :
1 intr. jaillir tout autour, de tous côtés, A. Rh. 4, 788 ||
2 tr. faire sourdre tout autour, acc. Philstr. 116.
περιβλύω, ringsum aufquellen, umsprudeln, umrauschen ; κῦμα περιβλύει σπιλάδεσσιν, Ap.Rh. 4.788 ; τινὶ λίμνην περιβλύσαι, Philostr.