περίβλητος

περίβλητος, ος, ον :

1 qu’on a jeté ou mis autour, Méléag. 29, 2 (Anth. 12, 76, 2), mauv. leç. p. πυρίβλητος ||

2 qu’on s’est procuré ou qu’on peut se procurer, Clém. 944.

Étym. περιβάλλω.