περιβλητικός
περιβλητικός, fit for amplifying
περι-βλητικός, ή, όν,
- fit for amplifying, σχῆμα Hermog. Id. 1.9, Eust. 1968.23. Adv. -κῶς Id. 1949.17.
περιβλητικός, ή, όν, qui sert à envelopper (la pensée), c. à d. à orner le discours, Rhét. (W. 3, 268).
Étym. περίβλητος.
περιβλητικός, ή, όν, zum Umwerfen geschickt, Sp.