περικλάω

περι-κλάω,

• twist round, bend, [τὴν φλόγα] Thphr. Ign. 53; τοὺς ἀγκῶνας LXX 4 Ma. 10.6: but usu. break off, [τὰς δρῦς] Ael. VH 9.18; τῷ κράνει π. τὸ ξίφος break it round the helmet, Plu. Sull. 14:—Pass., περικεκλασμέναι ῥάβδοι Thphr. HP 4.6.10; περικλασθήσονται κλῶνες LXX Wi. 4.5; κολοσσὸς -κλασθεὶς ἀπὸ τῶν γονάτων Str. 14.25; περικλώμενα τοῖς αὑτῶν βρίθεσι bent and broken by . ., Plu. Sull. 12; περικεκλασμένον σχῆμα bent and bowed down, Id. 2.878c; of persons, τοῖς σώμασι -κλώμενοι Arist. Phgn. 813a16, cf. Theoc. 21.48; but also, arched, θώραξ Gal. 18(1).420; περικλώμενος κλύδων J. AJ 15.9.6.
• • • 2 in Optics, refract, Cleom. 2.1 (Pass.).
  • II wheel an army round to the right or left, ἐπὶ δόρυ or ἐπʼ ἀσπίδα Plb. 11.12.4, cf. 11.23.2; also π. τὸν Τίβεριν ἐπὶ τὸ Κίρκαιον divert it, Plu. Caes. 58.
  • • 2 Pass., of missiles, ricochet, Ph. Bel. 79.19.
  • III τόποι περικεκλασμένοι rough, broken ground, Plb. 12.20.6; so λόφοι περικεκλ. Id. 18.22.9; οἰκίαι περικεκλ. houses on such ground, Id. 9.26A.7; περικεκλασμένας λόφοις ἐρημίας Onos. 6.7.

2. περι-κλάω, Ion. en later Gr. περικλαίω, huilend omarmen, huilend omgeven: τὸ ... σῶμα περικλαύσας huilend met het lichaam in zijn armen Plut. Brut. 44.2.

περικλάω, (κλάω), umbrechen, Plut. Sull. 12 ; umbiegen, bes. das Heer im Bogen herumführen, περιέκλα τὴν δύναμιν ἐπὶ δόρυ, Pol. 11.12.4, vgl. 11.23.2 ; – τόποι περικεκλασμένοι, 12.20.6, unterbrochener, unebener Boden, ein koupiertes Terrain ; vgl. λόφοι περικ., 18.5.9 ; auch πόλεις περικεκλασμέναι, 9.21.7, die auf solchem Boden liegen ; – im med. = sich wonach umbiegen u. hinneigen, Plut. plac.phil. 1.4.

περικλάω fut. -κλάσω

• to break one thing round or on another, τί τινι Plut.; π. τὸν Τίβεριν to divert it, Plut.