περίκλασις
περίκλασις, ruggedness
περί-κλᾰσις, εως, ἡ,
- twisting round, τῆς πόας Plu. Fort.Rom. 2.325b (pl.); σώματος ib. Aud. 45d.
- 2 breaking round or on something, π. τοῦ αἰθέρος Id. Lys. 12; κάταγμα γιγνόμενον κατὰ περίκλασιν Gal. 18(2).436.
- II wheeling round of an army, Plb. 10.23.6, 11.23.2; π. λαμβάνειν Plu. Flam. 8.
- 2 generally, change of direction, of winds, Thphr. Vent. 28.
- 3 modification, τοῦ κόσμου Stoic. 2.300 (pl.).
- 4 Gramm., κατὰ περίκλασιν with the circumflex accent, D.T. 630.2.
- III of ground, brokenness, ruggedness, Plb. 3.104.4 (pl.).
περίκλασις, εως (ἡ) [ᾰ]
1 action de faire fléchir, de courber, Plut. M. 45d, etc. ; t. mil. action de faire obliquer une armée, Pol. 10, 21, 6 ; 11, 23, 2 ||
2 courbure du sol, repli de terrain, terrain accidenté, Pol. 3, 104, 4.
Étym. περικλάω.
περίκλασις, ἡ, das Umbrechen, bes. das Herumführen des Heeres im Bogen, Pol. 10.21.6, 11.23.2 ; auch von unebenem Boden, 3.104.4 (s. περικλάω); Plut. plac.phil. 1.4.
περίκλασις
περίκλᾰσις, εως,
- ruggedness of ground, Polyb.