περικλειστικός
περικλειστικός, able to enclose
περι-κλειστικός, ή, όν,
- able to enclose, ὁ κύκλος π. παντὸς πολυγώνου σχήματος Iamb. in Nic. p.61 P.
περικλειστικός, ή, όν, qui peut servir à enfermer, gén. fig. Jambl. Nicom. ar. p. 86.
Étym. περικλείω.
περικλειστικός, ή, όν, zum Umschließen geeignet, Iambl.