περικέφαλον
περικέφαλον, top
περικέφαλ-ον, τό,
- top of an upright in an engine, Ath.Mech. 23.3, al.
περι·κέφαλον, ου (τὸ) [ᾰ] moise ou bois couronnant le sommet d’un poteau, Ath. (Math. vet. p. 6).
Étym. π. κεφαλή.