περικλαδής
περικλαδής, with branches all round
περικλᾰδής, ές,
- with branches all round, ὕλη A.R. 4.216.
περι·κλαδής, ής, ές [ᾰ] entouré d’ombrages (propr. de rameaux), A. Rh. 4, 216.
Étym. π. κλάδος.
περικλαδής, ές, mit vielen Aesten ringsumher, ὕλη, Ap.Rh. 4.216.