πλήσμη
πλήσμη, full
πλήσ-μη, ἡ,
- = πλημυρίς, ἐν πλήσμῃσι διιπετέος ποταμοῖο when it is full, Hes. Fr. 217.
πλήσμη, ης (ἡ) flux, grossissement d’une vague, Hés. fr. 25 Gaisford.
Étym. πλήθω.
πλήσμη, ἡ, auch πλήμη u. πλήμμη geschrieben, wie πλημμυρίς, die Flut des Meeres, im Ggstz der Ebbe, auch übh. das Anschwellen eines Baches, ἐν πλήσμῃσι διϊπετέος ποταμοῖο, Hes. frg. 25 bei Schol. Ap.Rh. 1.757, 4.269.