πλησιφαής
πλησιφαής, with full light
πλησῐ-φᾰής, ές,
- with full light, of the moon, Ph. 1.24, al., Man. 1.208, Nonn. D. 41.258, Epic. in Pap. ap. Kroll Analecta Graeca (Greifswald 1901) p. 4, Eust. 729.20:—also πλησῐ-φως, ωτος, ὁ, ἡ, Theol.Ar. 26.
πλησι·φαής, ής, ές [ῐ] qui brille dans son plein, en parl. de la lune, Man. 1, 208 ; Nonn. D. 41, 258.
Étym. πλήθω, φάος.
πλησιφαής, ές, in vollem Licht, bes. vom Monde, Maneth. 1.208 u. öfter Eust.; Suid. erkl. ἡ πληροσέληνος ἡμέρα.