πλησίστιος
πλησίστιος, filling the sails
πλησίστιος, ον, (πίμπλημι, ἱστία)
- filling or swelling the sails, οὖρος Od. 11.7, 12.149, Them. Or. 15.195a; πνοαί E. IT 430 (lyr.).
- II Pass., with full sails, π. φέρεσθαι Ph. 1.611, 2.571: metaph., Plu. Cat.Ma. 3.
πλησ·ίστιος, ος, ον :
1 act. qui emplit ou gonfle les voiles, Od. 11, 7 ; 12, 149 ; Eur. I.T. 430 ||
2 pass. dont les voiles sont gonflées, qui vogue à pleines voiles, Plut. Cato ma. 3 ; Phil. 1, 611, etc.
Étym. πλήθω, ἱστίον.
1. act. die de zeilen vult (van een gunstige wind).
2. pass. met gevulde zeilen, ‘met de wind in de zeilen’;
πλησίστιος, die Segel füllend, schwellend ; οὖρος, Od. 11.7, 12.149 ; πνοαί, Eur. I.T. 430 ; ἄνεμος, Luc. Herc. 8.
πλησίστιος
[πλησ-, πίμπλημι + ἱστίον.]
Swelling the sail : οὖρον Od. 11.7= Od. 12.149.
πλησίστιος (ἱστίον): filling the sail, Od. 11.7 and Od. 12.149.
πλησίστιος
πλησ-ίστιος, ον,
πίμπλημι
- Ifilling the sails, οὖρος Od., Eur.
- IIpass. with full sails, Plut.