πλησίοικος
πλησίοικος, dwelling near
πλησί-οικος [ῐ], ον,
- dwelling near, D.C. Fr. 53.
πλησί·οικος, ος, ον, qui demeure dans le voisinage, DC. Exc. p. 21, 14.
Étym. πλ. οἶκος.
πλησίοικος, dem Hause nahe, nahe dabei wohnend, DC. ir.