πλεονέκτης
πλεονέκτης, one who has or claims more than his due, greedy, grasping
πλεονέκτ-ης, ου, ὁ,
- = ὁ πλέον ἔχων, one who has or claims more than his due, greedy, grasping, Th. 1.40, etc.: as Adj. λόγος π. a greedy, arrogant speech, Hdt. 7.158: Sup. πλεονεκτίστατος X. Mem. 1.2.12.
- 2 ἐν παντὶ πλεονέκτην τῶν πολεμίων making gain from their losses, Id. Cyr. 1.6.27.
- 3 metaph. in Math., of τὸ ὑπερτελές, Iamb. in Nic. p.32 P.
πλεονέκτης, ου, adj. m. qui cherche à avoir plus que les autres ou plus qu’il ne doit, d’où :
1 cupide, ambitieux, p. suite, arrogant, Thc. 1, 40, etc. ; en parl. de choses : πλ. λόγος, Hdt. 7, 158, discours intéressé ||
2 qui profite de ses avantages sur, gén. : πλ. τῶν πολεμίων, Xén. Cyr. 1, 6, 27, sur l’ennemi ||
Sup. πλεονεκτίστατος, Xén. Mem. 1, 2, 12 (var. p. κλεπτίστατος).
Étym. πλεονεκτέω.
1. voordeel behalend:
2. zelfzuchtig:
πλεονέκτης, ὁ, der mehr haben will, der Habsüchtige, Eigennützige ; καὶ βίαιος, Thuc. 1.40 ; τῶν πολεμίων, Xen. Cyr. 1.6.27, der aus dem Unfalle des Feindes Vorteil zieht ; τῶν ἄλλων ἀφαιρούμενοι χρήματα, Mem. 1.5.3 ; καὶ δημαγωγικός, Pol. 15.21.1 ; dah. anmaßlich, λόγος, Her. 7.158 ; Sp. – Einen superl. πλεονεκτίστατος hat mit βιαιότατος vrbdn Xen. Mem. 1.2.12.
πλεονέκτης
πλεον-έκτης, ου, ὁ,
= ὁ πλέον ἔχων
- 1one who has or claims more than his due, greedy, grasping, arrogant, Thuc., etc.:—as adj., λόγος πλ. Hdt.; Sup. πλεονεκτίστατος, Xen.
- 2πλεονέκτης τῶν πολεμίων making gain from their losses, Xen.