πλέος
πλέος, full
πλέος, v. πλέως.
πλέος, α, ον, plein :
1 au propre : πλεῖαι οἴνου κλισίαι, Il. 9, 71, tentes pleines de vin ; τάφρος πλέη (ion.) ὕδατος, Hdt. 1, 178, fossé plein d’eau ; ἀνδρῶν πλεῖος δόμος, Od. 4, 319, maison pleine d’hommes ; fig. θράσους πλέως, Eschl. Pr. 42, plein de hardiesse ; φόβου πλέα, Eschl. Pr. 695, etc. pleine de crainte ; ἀνὴρ μωρίας πλέως, Soph. Aj. 1150, homme plein de folie, etc. ; ἔπη μωρίας πολλῆς πλέα, Soph. Aj. 745, paroles toutes pleines de folie ; abs. πλείοις δεπάεσσι, Il. 8, 162, etc. avec des coupes pleines ||
2 p. anal. plein, c. à d. épais, encrassé, sale, en parl. de haillons souillés par le pus d’une plaie, Soph. Ph. 39 ; de la main salie par le contact des viandes et des sauces, Xén. Cyr. 1, 3, 5 ||
3 en parl. du temps : πλέῳ ἤματι, Hés. O. 794, quand le jour est plein, dans les longs jours ||
Cp. ion. πλειότερος, Od. 11, 359 ||
➳ Homère emploie d’ord. πλεῖος, seul. une fois le neutre πλέον, Od. 20, 355. Ion. fém. πλέη, Hdt. l. c. contracté en πλῆ, Hdn gr. π. μ. λ. 7. Att. πλέως, α, ων, gén. ω, ας, ω; plur. πλέῳ, αι, α [ᾱ fin. long]; nom. fém. pl. πλέαι, Soph. El. 1405.
Étym. πίμπλημι.
πλέος, ion. πλεῖος, aber auch πλέος, Her. 1.178, 194, att. πλέως, πλέα, πλέων, voll, angefüllt, τινός, wie δυσμενέων ἀνδρῶν πλεῖος δόμος, Od. 4.319 ; σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεί, Il. 4.262 ; εἰδώλων δὲ πλέον πρόθυρον, Ol 20.855, πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, Il. 2.226 ; νηλὴς σὺ καὶ θράσους πλέως, Aesch. Prom. 42 ; φρονήματος πλέως ὁ μῦθός ἐστιν, ib. 955 ; φόβου πλέα τις εἶ, ib. 689 ; πάντα φόβου πλέα, Pers. 595 ; φῦναι τὸν ἄνδρα πάντʼ ἐπιστήμης πλέω, Soph. Ant. 717, aber Aj. 1129 haben die mss. übereinstimmend ἄνδρα μωρίας πλέων ; plur. οἱ πλέῳ, 1091 ; ἀναιδείας πλέαν, El. 597 ; ἐν πόλει ψόφου πλέᾳ, Eur. Ion 601 ; πόθου πλέως, Bacch. 456 ; u. in Prosa : τινός, Her. 1.178, 194 ; Ἀχιλλεὺς τοσαύτης ἦν ταραχῆς πλέως, Plat. Rep. III.391c ; θεῶν εἶναι πάντα πλέα, Epinom. 991d, Folgde. – Von der Zeit sagt Hes. Th. 636 δέκα πλείους ἐνιαυτούς, zehn volle Jahre, wie πλέῳ ἤματι, O. 794. – Kompar. πλειότερος, Od. 11.359, wie Nic. Th. 119 Arat. 644.
πλέος
See πλεῖος.
πλέος, η, ον,
Ionic for πλέως
- full.