πλεονέκτημα
πλεονέκτημα, an advantage, gain, privilege
πλεονέκτ-ημα, ατος, τό,
- advantage, gain, Pl. Lg. 709c, D. 5.23 (pl.), 18.60, etc.: pl., gains, successes, Gorg. Pal. 30; ἐν τοῖς πολέμοις X. Eq.Mag. 5.11; τὰ τοῦ στρατηγοῦντος π. Chor. p.35 B.; advantages, SIG 888.133 (Scaptopara, iii A. D.); excellences, virtues, Zos. 4.54: so in sg., superiority, superior quality, τῆς αἰτίας Diog.Oen. 39; τῆς φωνῆς Eun. Hist. p.246 D.; π. σωματικά Jul. Or. 6.194c, cf. Chor. p.209 B.: metaph., τὸ κατʼ εὐθεῖαν ἐκ τῶν ἐναντίων π. Dam. Pr. 350.
- II act of overreaching, undue gain, D. 21.60, 50.38, Ep. 5.3, Arist. Pol. 1311a5; = vitium, Gloss.
πλεονέκτημα, ατος (τὸ)
1 supériorité, avantage, ascendant, prééminence, Plat. Leg. 709c ; Dém. 63, 1 ; particul. succès (à la guerre) Xén. Eq. 5, 11 ||
2 empiètement, d’où fraude, Dém. 533, 28, etc. ; Arstt. Pol. 5, 10, 10.
Étym. πλεονεκτέω.
πλεονέκτημα, τό,
1) Vorteil, Gewinn, Vorzug ; μέγα πλ. ἂν θείην, Plat. Legg. IV.709c ; τὰ ἐν τοῖς πολέμοις πλεονεκτήματα, Xen. Hipp. 5.11 ; πρὸς πόλεμον πολλὰ πλεονεκτήμαθʼ ἡμῖν ὑπάρχει, Dem. 9.52, wie πλεονέκτημα μέγα ὑπῆρξε Φιλίππῳ 18.60, u. öfter.
2) Alles, wodurch tman einen Andern übervorteilt, betrügt, ἃ δίκαια οὐκ ἦν, ἀλλὰ πλεονεκτήματα τούτου Dem. 50.38, u. Sp.; vgl. Pol. 2.38.8.
1) Vorteil, Gewinn, Vorzug ; μέγα πλ. ἂν θείην, Plat. Legg. IV.709c ; τὰ ἐν τοῖς πολέμοις πλεονεκτήματα, Xen. Hipp. 5.11 ; πρὸς πόλεμον πολλὰ πλεονεκτήμαθʼ ἡμῖν ὑπάρχει, Dem. 9.52, wie πλεονέκτημα μέγα ὑπῆρξε Φιλίππῳ 18.60, u. öfter.
2) Alles, wodurch tman einen Andern übervorteilt, betrügt, ἃ δίκαια οὐκ ἦν, ἀλλὰ πλεονεκτήματα τούτου Dem. 50.38, u. Sp.; vgl. Pol. 2.38.8.
πλεονέκτημα
from πλεονεκτέω
πλεονέκτημα, ατος, τό,
- Ian advantage, gain, privilege, Plat., Dem.: in pl. gains, successes, Xen.
- IIan act of overreaching, selfish trick, Dem.