πλεονεκτικός

πλεονεκτ-ικός, ή, όν,

• greedy, grasping, of persons, Isoc. 12.243; ἡ πονηρία -εκτικόν D. 25.24: Comp. and Sup. -ώτερος, -ώτατος, Arist. Pol. 1333b10, Rh. 1418b37. Adv. -κῶς Pl. Phd. 91b, OGI 665.16 (Egypt, i A. D.); π. ἔχειν πρός τινα D. 22.56; also, at an advantage, μάχεσθαι Aen.Tact. 16.18.

πλεονεκτικός, ή, όν, zum πλεονέκτης gehörig, ihm eigen, in seiner Art, zur πλεονεξία geneigt, Isocr. 12.243 ; im adv., Plat. Phaed. 91b, vgl. πλεονεκτικῶς ἔχειν πρός τινα, Dem. 24.168, u. öfter ; πλεονεκτικὸν καὶ θηριώδη ζῆν βίον, Pol. 4.3.1 ; πλεονεκτικώτατος, 6.48.8.

πλεονεκτικός, ή, όν

• disposed to take too much, greedy, Dem., etc. adv. -κῶς, Plat.; πλ. ἔχειν Dem.