πλεονοσύλλαβος
πλεονοσύλλαβος, having more syllables
πλεονο-σύλλᾰβος, ον,
- having more syllables, Charis. p.539 K.
πλεονο·σύλλαβος, ος, ον [ᾰ] c. περισύλλαβος, Charis. 539, 21.
Étym. πλείων, συλλαβή.