πληθύω
πληθύω, to be or become full
πληθ-ύω, aor. subj. πληθύσῃ Pl. Ti. 83e:—
- intr. form of πληθύνω, to be or become full, c. gen., νεκρῶν π. πέδον E. HF 1172; ἡ πόλις π. ἀνδρῶν Arist. Pol. 1270a39; ἡ τοῦ γάλακτος πληθύουσα τροφή ib. 1336a7: c. dat., πληθύοι αὐτῷ οἶκος παίδων γοναῖς IG 12(9).1179.38 (Euboea, ii A.D.): abs., ἀγορῆς πληθυούσης, v. ἀγορά IV; ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων πληθύων IG 1(2).114.26, al., cf. Schwyzer 412 (Elis); of rivers, swell, rise, Hdt. 2.19, 20, etc.:—Med., ἐπεὰν πληθύεσθαι ἄρχηται ὁ Νεῖλος (v.l. πλήθεσθαι) ib. 93.
- 2 increase in number, multiply, A. Ch. 1057, Pl. Lg. 678b; increase in time, ὁ πληθύων χρόνος S. OC 930:—Med., φῦλον ἐν τῷ ἑνὶ -όμενον possessing multiplicity in unity, Iamb. Myst. 1.6.
- 3 abound, Pl. R. 405a; τινι in a thing, S. Tr. 54.
- 4 increase, grow, of the σπέρμα, Arist. Pol. 1335a27.
- 5 spread, prevail, ὡς ἐπλήθυον λόγοι A. Ag. 869; ὁ πληθύων λόγος the current story, S. OC 377.
- II πληθύνω is generally trans., -ύω intr.; but πληθύω is trans. in S. Fr. 718, κύναρος ἄκανθα πάντα πληθύει γύην, and πληθύομαι is Pass. (in signf. make multiple, ‘plurify’) in Procl. Inst. 125, Dam. Pr. 139: πληθύνω is intr. in later writers, Arist. Mete. 351b7, GA 738a37 (in both places with v.l.), LXX Ex. 1.20, al., v.l. in Nic.Dam. 19 J., Act.Ap. 6.1, Hdn. 3.8.8; and πληθύομαι is Med. in Hdt. 2.93 (s.v.l., v. supr.), and in codd. of A. Supp. 604; cf. συμπληθύω. [ἐπλήθῠον A. Pers. 421; πληθῡεται dub. in Id. Supp. 604; quantity of υ elsewh. indeterminate.]
πληθύω (seul. prés. impf. et ao.)
1 être plein, être rempli ; τινός, Eur. H.f. 1172 ; Arstt. Pol. 2, 9, 17, etc. de qqe ch. ; d’où abonder en, dat. Soph. Tr. 54 ; Th. C.P. 2, 9, 13 ; Plut. M. 445b, etc. ||
2 s’accroître en nombre, se multiplier, Eschl. Ch. 1052 ; Plat. Leg. 678b ; p. ext. s’accroître en volume, grossir, en parl. du corps, Arstt. Pol. 7, 16, 8 ; en parl. d’un fleuve, Hdt. 2, 19, etc. ; fig. s’accroître, prendre de la force ; ὁ πληθύων λόγος, Soph. O.C. 377, le bruit le plus répandu ; ὁ πληθύων χρόνος, Soph. O.C. 930, le temps qui croît, c. à d. le grand nombre des années, la vieillesse ||
Moy. se remplir, se grossir, en parl. d’un fleuve, Hdt. 2, 93 ||
➳ Ao. 3 sg. sbj. πληθύσῃ, Plat. Tim. 83.
Étym. πληθύς.
1. vol raken
2. toenemen in aantal, in groten getale aanwezig zijn:
πληθύω, = πληθύνω, voll sein ; τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον ; Eur. Herc.F. 1172 ; von dem Greisenalter, ὁ πληθύων χρόνος, Soph. O.C. 934 ; πληθυούσης ἀγορῆς, Her. 4.181 (vgl. πλήθω); von Flüssen, anschwellen, groß sein, 2.19, 20 ; u. so auch als dep., ἐὰν πληθύεσθαι ἄρχηται ὁ Νεῖλος, 2.93, wo aber eine gute Handschrift πλήθεσθαι hat. Einzeln bei Sp., ἡ χώρα ποταμοῖς πληθύει, Strab. 5.1.5, 16.4.5. – Zunehmen, überhand nehmen ; ὡς ἐπλήθυον λόγοι, Aesch. Ag. 843, vgl. Soph. O.C. 378 ; πληθύοντος δʼ ἡμῶν τοῦ γένους, Plat. Legg. III.678b ; ἀκολασίας καὶ νόσων πληθυουσῶν, Rep. III.405a.
πληθύω
from πληθύ_ς
πληθύω,
intr. form of πληθύνω
mostly in pres. and imperf.
- 1to be or become full, τινός of a thing, Eur.:— absol., ἀγορῆς πληθυούσης, v. ἀγορά V.:—of rivers, to swell, rise, Hdt.:—so in Mid., Hdt.
- 2to increase in number, multiply, Aesch.
- 3to abound, τινί in a thing, Soph.
- 4to be general, prevail, Lat. invalescere, of reports, Aesch., Soph.; ὁ πληθύων χρόνος increasing time, age, Soph.