πολυδάκρυος
πολῠ-δάκρῠος, ον,
- = sq., μάχης πολυδακρύου Il. 17.192, cf. Alc. Supp. 1A 7 (cj.); Ἄρης Tyrt. 11.7; ἆμαρ prob. in B. 3.30; Ἅιδας E. HF 427 (lyr.); ψυχή A.R. 2.916; π. εἰς Ἀχέροντα CR 29.196 (Oloösson); Ἴλιον Q.S. 7.263.
πολυ·δάκρυος, ος, ον [ῠῠ] qui fait verser des larmes abondantes, Il. 17, 192 ; Tyrt. 8, 7 ; Eur. H.f. 426 ; A. Rh. 2, 916.
Étym. cf. le suiv.
πολυδάκρυος, = πολύδακρυς ; μάχης πολυδακρύου, Il. 17.192, nach Spitzner u. Bekker ; ψυχή, Ap.Rh. 2.916 ; a. sp.D.
πολυδάκρυος
-ον
[πολυ-, πολύς + δάκρυον.]
=πολύδακρυς.: μάχης Il. 17.192.
πολυδάκρυος
πολυ-δάκρῠος, ον,
= πολύδακρυς, Il., Eur.